Rewilding werkt samen met de natuurlijke processen

Ecologie leert dat bodem, water en klimaat bepalen wat ergens groeit.

Overstroming, eten en gegeten worden, droogte, stormen en zelfs een brandje op z’n tijd zijn miljarden jaren sturend geweest voor de ontwikkeling van het leven. Planteneters (van kleine insecten tot grote hoefdieren) sturen op hun beurt de ontwikkeling van de plantenwereld. Roofdieren sturen hoe planteneters een landschap gebruiken: waar het gevaarlijk is, komen grazers liever niet. We noemen dat natuurlijke processen. In gebieden die intensief gebruikt zijn voor landbouw of visserij zijn deze processen vrijwel tot stilstand gekomen. 
Rewilding gaat over het opnieuw in beweging brengen van planten en dieren om te doen wat die van nature doen. Dat vraagt om een goed begin. Een kickstart. We kijken naar wat past bij het gebied: bodem, waterhuishouding, dieren en planten. We stellen ons altijd de vraag: wat zou de natuur hier doen als de mens niet had ingegrepen?

"De natuur weet prima hoe ze natuur moet zijn. Het is aan ons om haar natuurlijke processen weer aan te zetten en dan het vertrouwen te hebben om op onze handen te gaan zitten".

Esther Blom, directeur ARK Rewilding Nederland.

> Lees meer over natuurlijke processen.
> Lees het handboek Proces oriented nature conservation.

Image
Het wandelend bos. © Jeroen Helmer

Wetenschappelijke bronnen

Functional traits-not nativeness-shape the effects of large mammalian herbivores on plant communities

Leeswijzer
Dit artikel geeft ecologische diepgang over een belangrijk en groot onderwerp binnen rewilding: in hoeverre niet-oorspronkelijke grote grazers de rol van uitgestorven grote grazers kunnen overnemen. Biodiversiteitsverlies wordt met rewilding mede door het uitzetten van grote herbivoren (megafauna) tegengegaan. Veel van de grote herbivoren die ooit in ons land rondliepen zijn al uitgestorven, waardoor er andere soorten voor gebruikt worden. Kritiek hierover, dat niet-inheemse soorten de interacties tussen flora en fauna minder goed kunnen herstellen, blijft bestaan. Echter, dit artikel omschrijft hoe de eigenschappen van soorten de interacties veel meer vormen dan de oorsprong van een soort.
Abstract
Large mammalian herbivores (megafauna) have experienced extinctions and declines since prehistory. Introduced megafauna have partly counteracted these losses yet are thought to have unusually negative effects on plants compared with native megafauna. Using a meta-analysis of 3995 plot-scale plant abundance and diversity responses from 221 studies, we found no evidence that megafauna impacts were shaped by nativeness, “invasiveness,” “feralness,” coevolutionary history, or functional and phylogenetic novelty. Nor was there evidence that introduced megafauna facilitate introduced plants more than native megafauna. Instead, we found strong evidence that functional traits shaped megafauna impacts, with larger-bodied and bulk-feeding megafauna promoting plant diversity. Our work suggests that trait-based ecology provides better insight into interactions between megafauna and plants than do concepts of nativeness.

Rewilding complex ecosystems

Leeswijzer
Dit artikel gaat over de voordelen van en punten van kritiek op rewilding, en presenteert een rewilding framework waarin de kritiek wordt geadresseerd. Als jij altijd al wilde weten waar rewilding echt goed voor is, dan is dit een must-read. De auteurs stellen onder andere voor om de inzet van rewilding te richten op de trofische complexiteit, verspreiding en natuurlijke dynamieken en natuurlijke verstoringen die de zelfredzaamheid en biodiversiteit van de natuur kunnen waarborgen en verbeteren. Het framework wordt met grafieken en voorbeelden uitgelegd.
Abstract
The practice of rewilding has been both promoted and criticized in recent years. Benefits include flexibility to react to environmental change and the promotion of opportunities for society to reconnect with nature. Criticisms include the lack of a clear conceptualization of rewilding, insufficient knowledge about possible outcomes, and the perception that rewilding excludes people from landscapes. Here, we present a framework for rewilding that addresses these concerns. We suggest that rewilding efforts should target trophic complexity, natural disturbances, and dispersal as interacting processes that can improve ecosystem resilience and maintain biodiversity. We propose a structured approach to rewilding projects that includes assessment of the contributions of nature to people and the social-ecological constraints on restoration.

Trophic rewilding: impact on ecosystems under global change

Leeswijzer
De rol die wilde dieren spelen in de koolstofkringloop werd tot nu toe onderschat. Dit artikel geeft nieuwe inzichten hoe het beschermen en herstellen van wilde dieren met hun functionele rollen in het ecosysteem bijdraagt aan koolstofopslag. Grote afbeeldingen en tabellen verduidelijken de data en zijn interessant om te bestuderen.
Abstract
Human-induced global change is increasingly affecting life on our planet, including living conditions for humans themselves as well as the resources we depend on. As a result, species diversity is strongly declining. The Living Planet Index shows a 58% global decline in populations of amphibians, fish, reptiles, mammals and birds between 1970 and 2012, varying from 36 to 38% in terrestrial and marine ecosystems to 81% in freshwater habitat. Habitat loss or degradation and overexploitation are the main causes of these steep declines. Since the worldwide expansion of modern humans (Homo sapiens) began, humans have overexploited vertebrates, with a bias to the largest animals being extirpated first, from the Late Pleistocene extinctions of terrestrial megafauna to the ongoing declines of terrestrial, marine and freshwater largebodied animals. There is increasing evidence that this global wildlife loss, or defaunation, does not only imply the loss of charismatic animals but also the functions they have in ecosystems. To restore these missing functions, a novel ecological restoration technique has emerged, referred to as rewilding. Rewilding aims to restore natural processes in ecosystems in general, and often focuses on re-introduction of missing large wildlife species or, in case these went extinct, their proxies. Rewilding is increasingly implemented in practice globally, with a strong emphasis on Europe and the re-introduction of large herbivores.